يكي بود يكي نبود

وقتی خدا می گه هست،

مرتضی فیروزابادی — Sat, 19 Apr 2008 18:12:15 GMT

وقتی خدا می گه هست، شک نکن که نیست یا هست، یا نیست به قول استاد شریعتی: در زندگی توده ی مردم ما که زندگیش توده ای انباشته از عقده ها و رنج ها و جراحت ها است و آرزو های مرده و امیدهای به باد رفته و خواستن های سر کوفته و عشق های بی سرانجام و خشم های فرو خورده، و همه نبایستن و نخواستن و نتوانستن و و نگذاشتن و نگفتن و نرفتن نه و نه و نه!

نارنگی

مرتضی فیروزابادی — Sat, 19 Apr 2008 18:12:11 GMT

همه ی نارنج ها نارنجی نیستند شاید قرمز, آبی, سبز...

یکی بود یکی نبود،

مرتضی فیروزابادی — Sat, 19 Apr 2008 18:10:54 GMT

یکی بود یکی نبود، زیر گنبد کبود حتی خدا هم نمی دونست چی می خواد . یکی همیشه به دنبال یه چشم بند بود تا نتونه دنیا رو ببینه. نتونه زشتی ها و غم ها و خوبی ها رو ببینه. اما یکی دیگه بزرگترین آرزوش این بود که رنگ چشمای مادرش رو ببینه. با چشای خودش آسمون رو حس کنه. یا بدونه ماهی چه شکلیه یا از پنجره به حیاط خونه جلویی نگاه کردن چه مزه ای داره؟ یکی دیگه همیشه به دنبال پنبه بود. او از صدای اطرافیانش خسته شده یود. اون قدر صدای جواب دادن خدا رو شنیده بود که از همه ی صداها بدش می یومد ! ولی اون طرف تر یکی دلش می خواست بچش از شب تا صبح گریه کنه و با صدای جیغ اون لذت ببره! خلاصه توی این خلوتی گنبد کبود و شلوغی این دنیا هیچ کس نمی دونست چی می خواد. حتی خدا هم دست و پاش رو گم کرده بود. حالا او هم به دنبال یک دست، یک پا، دو تا دست، دو تا پا، سه تا دست، سه تا پا، چهار تا دست، چهار تا پا، یا شاید هزار تا دست می گشت!

نارنگی

مرتضی فیروزابادی — Sat, 19 Apr 2008 18:08:08 GMT

همه ی نارنج ها نارنجی نیستند شاید قرمز, آبی, سبز

همیشه با هم باشیم

مرتضی فیروزابادی — Mon, 11 Feb 2008 23:55:00 GMT

نمیشه

مرتضی فیروزابادی — Mon, 11 Feb 2008 23:49:00 GMT

نمیشه یه شب به خاطر نبودنت گریه کنم

نمیشه یه شب به یاد خنده هات خسته و افسرده نشم

می شه هرشب برای شنیدن صدات یه وجب ازت دوربشم

می شه هرشب که تو هرشب کنارمی لحظه ها رو دنبال کنم

می شه یاد هر شب و هرشب تا صحر خدا رو صدا کنم

نمی شه با هم کنار هم یه شب و تا صحر بدون اخم گذر کنم

می خوام از سکوت بی وقفه تو تو غبار لحظه هام بشینم و حرف بزنم

می خوام از روی جنازه های دل سوخته آدمای شهر کوچ کنم

می خوام از کنار تو عشقم و یه یه جوری با نگات طاق بزنم

می خوام از روی گونه های خیسم برات از اشکام دریا بسازم

می خوام از بلند ترین قله دنیا داد بزنم عزیز ترین دوستت دارم

یکی بود، یکی نبود Lyrics

مرتضی فیروزابادی — Wed, 23 Jan 2008 21:06:00 GMT

مثل شب مثل شراب
تو پر از وسوسه ای
مثل شبنم واسه گل
عطش یک بوسه ای
ای غزل ای دلنواز
ای شروع قصه ساز
یکی بود یکی نبود
زیر گنبد کبود
تو شدی قصه عشق
وقتی عاشقی نبود
تو سرآغاز منی
از همیشه تا هنوز
تو سرآغاز منی
مثل خورشید واسه روز

توی سایه های شب
تویی یک قطره نور
تویی سر پناه من
مثل یک کلبه دور
تویی مقصد واسه من
تو منو صدا بزن
یکی بود یکی نبود
زیر گنبد کبود
تو شدی قصه عشق
وقتی عاشقی نبود
تو سرآغاز منی
از همیشه تا هنوز
تو سرآغاز منی
مثل خورشید واسه روز
واسه حرفای کتاب
تویی معنای جدید
واسه پرواز خیال
تو کبوتر سپید
تو مثل حادثه ی
شب دل سپردنی
تو همون قصه یک
نگاه و عاشق شدنی

یکی بود یکی نبود
زیر گنبد کبود
تو شدی قصه عشق
وقتی عاشقی نبود
تو سرآغاز منی
از همیشه تا هنوز
تو سرآغاز منی
مثل خورشید واسه روز

یکی بود یکی نبود

تو شدی قصه عشق

عاشورا

مرتضی فیروزابادی — Wed, 09 Jan 2008 13:27:00 GMT

روزها رازهايي درسينه دارند كه تقديم روشن بينان مي شود . آنهايي كه چشم هاي خود را به روشنايي مي بندند توانايي نگريستن به خورشيد بر آمده روز را ندارند. رازدانان روزها از حادثه ها عبرت مي آموزند و بر واقعه ها با ديده تعبير مي نگرند، آيات نيك را شاكرند و بر نشانه هاي هيبت و عسرت صابر. زيرا شكر به فراخي و صبر به تنگي نشان خردمندي است. عاشورا ، دهم ماه محرم ، روزپيروزي خون برشمشير است. غلبه فرياد مظلوم بر عربده كشي ظالم تا بن دندان مسلح پيروزي و نصرتي كه هلهله كنان كوفي و شامي آن را با چشمان بسته به آفتاب خود نديدندو از بالاي نيزه بردن آفتاب شادمان و خرسند شدند، درحالي كه نمي دانستند باخود رايت پيروزي حسين شهيد (ع) را به دوش مي كشند و با هلهله خويش كوس رسوايي خود رابر كوي و برزن مي زنند. امروز ، تاريخ پيروزي حسين بن علي (ع) را به گواهي نشسته است، پيروزيي كه از بستر جهاد و متن خون شكوفا شد و آرمانهاي والاي اورا با جريان تاريخ نسل به نسل بشري واگويه كرد.
حماسه‌ي عاشورا سر فصل عشق و شور و عرفان بزرگ مردان الهي و نشان آفرينش عزت و اقتدار و آرمان گرايي بزرگ زناني است كه حيات اسلام ناب محمدي (ص) و آزادگي و آزادي را امداد جاودانه پايمردي و استقامت خود ساخته اند، نهضت حسيني و انقلاب فياض و جوشان عاشورا يك بعثت بدون وحي و شكفتن گلبانگ توحيد در چكاچك شمشير بر بلنداي سر نيزه هاست،‌كربلا عرصه انفجار نور و ظهور حماسه از يك سو و تبلور قساوت و حد اعلاي فاجعه از طرف ديگر است و نينوا سرزميني بي مانند براي نمايش تمامي عشق بر پرده هستي است،‌ واضح است كه دايره آفرينش را بي كربلا وجودي نيست منظومه معارف عارفان و سير سالكان الي الله و جهاد مجاهدين في الله و مجاهده عالمان في سبيل الله را بي حسين (ع) و زينب در باغ خاطر نمي توان گذراند. به راستي اگر معمار ازل در خزانه خارج از وصف آفرينش، گوهري چون حسين (ع) و مرواريدي چون زينب (س) نداشت، كار كدامين نبي به كمال مي رسيد و راه كدامين رسول به نهايت پيوند مي خورد؟ حسين و عاشورا و زينب ناموس دهر و باعث بقاي هستي و تداوم راه پاكان و صالحان براي هميشه تاريخ بشر هستند، از پيامبران اولوالعزم تا مردمان عادي همه در جستجو و رهپوي مردان و زنان روزگار و سرزميني هستند كه پرچم هدايتشان در دستهاي استوار زينب (س) و نهال آرزويشان در چشمه سار هميشه جوشان حسين (ع) استقرار يافته و نور خود را در چهره‌ي گلگون عاشورا به نظاره مي نشينند.

مرا بخوان

مرتضی فیروزابادی — Thu, 03 Jan 2008 02:00:00 GMT

گاهی رازت را
مثل نهنگی
به دریا گفتی

گاهی رازت را
مثل پلنگی
به صحرا گفتی

من نمی دانم
چه رازی بود
که به ما گفتی

تو را می خوانم
چنان که چشمه
سنگ و ریشه را

تو را می خوانم
چنان که مهتاب
عمق بیشه را

بامداد من!
در تو می بینم
آن همیشه را

من کنت مولاه فهذا علی مولاه.

مرتضی فیروزابادی — Thu, 27 Dec 2007 00:45:00 GMT